Topluluk atölyelerine katılmak, kurs çalışmasının doğal bir devamıdır. Ne zaman hazır olunduğunun birkaç somut ölçütü vardır.
Desenin otomatikleşmesi
İlk ölçüt, temel desenlerin düşünmeden çalınabilmesidir. Atölyede yüksek ses düzeyi ve çok sayıda katman vardır; düşünerek çalınan bir desen bu ortamda dağılır. Bir desen, başka bir desen duyulurken bozulmuyorsa otomatikleşmiştir. Bu durum ancak ders ortamında sınanır.
Geçiş işaretlerini bilmek
Ritmin ne zaman başlayacağı, değişeceği ve biteceği kısa figürlerle bildirilir. Bu figürler bilinmediğinde katılımcı sürekli geride kalır. Atölye öncesinde bu işaretler gözden geçirilir.
Dinleme becerisi
Kendi desenini korurken diğerlerini duymak, atölyenin temel gereğidir. Bu beceri grup dersinde gelişir. Yalnız bireysel ders almış bir öğrenci için atölye zorlayıcı olabilir.
Hazırlık
Atölyede çalışılacak ritimler önceden öğrenilir ve çalışılır. Hazırlıksız katılım çoğunlukla dinlemekle geçer; bu da yararsız değildir ama katkı sağlamaz. Bilinen bir ritimle katılmak deneyimi bütünüyle değiştirir.
Atölye katılımı için hazır olup olmadığınız derste birlikte değerlendirilir.